افسوس که نیستی تو پیشم

اینو بهت گفته بودم

نباشی دیوونه میشم

زود رفتی گلم

رفتی داغت موند رو دلم

حیف بودی گلم

رفتی دردامو به کی بگم؟

دردمو با کيا بگم؟

بهتره که دَم نزنم

حرفي از عشقم نزنم

از عشقي که گم شد و رفت

عاشق مردم شد و رفت

عشقي که بي فروغ نبود

براي من دروغ نبود

بغضه نشسته تو گلوم

وقتي نشستي رو به روم

من از خودم چرا بگم

بايد از اون چشات بگم

خيره تو چشم مست تو

دست ميدم به دست تو

دل از زمونه ميکنم

حرف دلم رو ميزنم

چه حالتي داره چشات

نرگس ِ بيماره چشات

چشم ِ تو خوابم ميکنه

مست و خرابم ميکنه

وقتي نشستي رو به من

از عاشقي بگو به من

بذار چشات دل ببره

اينجوري باشه بهتره

چشات اگه پس نزنن

چشماي سر سپردمو

ميشه فراموش کنم

خاطره هاي مُردمو

دیر گاهیست که تنها شده ام

باز هم قسمت غم ها شده ام 

من که بی تاب شقایق بودم

قصه ی غریب صحرا شده ام

مگرآینه زمن بی خبرشده است

همدم سردی یخها شده ام

وسعت درد فقط سهم من است 

 که اسیر شب یلدا شده ام  

کاش چشمان مرا خاک کنند

 تا نبینم که چه تنها شده ام

 می گویند کودکان وقتی به دنیا می آیند

  پاک ترین موجودات هستند

  خداوند هم در زمان کودکی سرنوشت انسان را می نویسد

   پس خدایا به کدامین گناه سرنوشتم را چنین نوشتی؟؟؟!!!

 دنیا را بد ساختن........

 هر کس که تو دوستش داری تو را دوست نداره

 و هرکس که تو را دوست داره تو دوستش نداری

  و اونی که تو دوستش داری

 و او هم تو را دوست داره

 به رسم آیین به هم نمی رسید

 و این رنج است......

  بی تو اسیرم 

  بی تو می میرم

    بی تو در اوج جوانی پیرم!!!

 هميشه اين گونه بوده است: کسي که از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو ميرود ، وقتي به خودت مي آيي که حتي ردي از او در خيابان نيست فکر مي کردي ميتواني با او به همه باغها سر بزني ، هنوز روزهاي زيادي بايد با او به تماشاي موجها مي رفتي ، هنوز ساعتهاي صميمانه اي بايد با او اشک مي ريختي

 هميشه اين گونه بوده است: وقتي  از هر روزي بيشتر به او نياز داري ، وقتي هنوز پيراهن خوشبختي را کا ملا بر تن نکرده اي ، وقتي هنوز ترانه هاي عاشقي را تا آخر با او نخوانده اي  ناباورانه او را در کنارت نمي بيني ،  فکر مي کردي دست در دست او خنده کنان به آن سوي نرده هاي آسمان خواهي رفت تا صورتت را  پر از بوسه و نور کند .

 هميشه اين گونه بوده است: او که ميرود ، او که براي هميشه مي رود آنقدر تنها مي شوي که نام روزها را فراموش ميکني ، از عقربه هاي ساعت ميگريزي و هيچ فرشته اي به خوابت نمي آيد.

من تو را میخواهم

و همین ساده ترین قصه یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم

و تو هم می دانی

تا ابد در دل من می مانی

شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني

 آه باران من سراپاي وجودم آتش است

پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني 

پس چرا نیستی پیشم؟                       نگاه خیس تو کو؟

گوش گوش دو تا گوش                         دو دست باز یه آغوش

بیا بگیر قلبمو                                     یادم تو را فراموش!

چوب چوب یه گردن                             جایی نری تو بی من

دق میکنم میمیرم                               اگه تو دورشی از من

دست دست دو تا پا                            یاد تو مونده اینجا

یادت میاد که گفتی:                            "بی تو نمیرم هیچ جا!"

من من یه عاشق                               همون مجنون سابق

تو تو یه معشوق                                 مثل لیلی و مجنون...

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را

 پندهاي عقل دور انديش را

من پذيرفتم که عشق افسانه است

 اين دل درد آشنا ديوانه است

ميروم از رفتن من شــــــــــــاد باش

از عذاب ديدنم آزاد باش

گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي

 آرزو دارم ولي عاشق شوي

آرزو دارم بفــــهـــــمي درد را

تلخي برخورد هاي سرد را....

ولنتاین مبارک

وقتي چشمام تو آسمونا دنبالت ميگشت...

 
وقتي که نگاهت رو نمي شد حتي تو غروب خورشيد پيدا کرد...